افزایش بیش از حد مایع آمنیوتیک
مطلبی برای نمایش وجود ندارد

افزایش بیش از حد مایع آمنیوتیک

میزان بروز پلی هیدرآمینوس تقریبا1%است که به صورت افزایش شاخص مایع آمنیوتیک(AFI)به میزان بیش از24تا25سانتی متر مشخص می شود.در هیدرآمینوس خفیف،کیسه های11-8سانتی متری،در نوع متوسط،کیسه های15-12سانتی متری و فقط در 5%از پلی هیدرآمینوس ها،کیسه های بیش از 16سانتی متر به صورت شدید دیده می شود

.علت این بیماری در دوسوم موارد،ایدیپاتیک است ولی در یک سوم موارد دیگر با ناهنجاری های جنینی مثل انانسفالی،آنومالی
Central Nervous System)CNS)و آترزی مری،دیابت مادر و حاملگی چند قلویی همراه است.در 50%از موارد پلی هیدرآمینوس متوسط تا شدید،یک ناهنجاری جنینی وجود دارد.

اگر هیدرآمینوس در جنین تک قلو باشد.با یک یا چند ناهنجاری زیر در ارتباط است:

دستگاه گوارش(15%)،هیدروپس غیر ایمیون(12%)،سیستم عصبی مرکزی(12%)قفسه سینه(9%)،اسکلتی(8%)،کروموزومی(7%)و قلب(4%)
در صورت مزمن بودن هیدرآمینوس،فشار مایع آمینیوتیک چندان بیشتر از فشار طبیعی نیست و علائم حادی برای بیمار ایجاد نمی کند.

ولی در هیدرآمینوس حاد،منجر به زایمان قبل از سن28هفته در بارداری می شود و یا پزشک باید اقدام درمانی انجام دهد.بستری کردن بیمار ضروری است ولی استراحت،تجویز دیورتیک و محدودیت آب و نمک فایده ای ندارد.ایندومتاسین به دلیل کاهش ادرار جنین،شاید از شدت هیدرآمینوس بکاهد.

هدف اصلی آمینوسنتز نیز کاهش استرس مادر است ولی می توان به طور متوسط پره ترم لیبز را در این بیماران تا7هفته به تعویق انداخت.


آدرس مطب : 1
تلفن : 1 - 1
مطلبی برای نمایش وجود ندارد